Program
  • 9.00 - 9.30

    Rejestracja uczestników

  • 9.30 - 9.40

    Anna Trzecińska, Wiceprezes Narodowego Banku Polskiego

  • 9.40 - 11.00

    Prowadzący debatę:

    Przemysław Szczygielski, Partner, Lider Usług Doradczych w Zakresie Ryzyka i Regulacji w Sektorze Finansowym, Deloitte

    Wśród uczestników debaty:

    - Zbigniew Bętkowski, Członek Zarządu, Deutsche Bank Polska S.A.

    - Bożena Graczyk, Wiceprezes Zarządu, ING Bank Śląski S.A.

    - Piotr Mazur, Wiceprezes Zarządu, PKO Bank Polski

    - Andrzej Reich, niezależny ekspert

    Kontekst debaty:

    W świetle obaw o rosnące ryzyko systemowe w Polsce wynikające wprost z rosnącej ochrony praw konsumentów, możliwości zarażenia systemu finansowego przez niektórych jego uczestników będących w trudnej sytuacji finansowej, czy też pośrednio ze wzrostu ryzyka portfeli kredytowych - w szczególności detalicznych i MŚP, kluczowe staje się pytanie o możliwość przeciwdziałania jemu przez regulatorów oraz przez sam sektor. W otoczeniu niskich stóp procentowych nowe regulacje wprowadzone w zakresie kredytów hipotecznych oraz planowane w zakresie MREL mogą dodatkowo przyczynić się do wzrostu ryzyka systemowego poprzez istotny wzrost długoterminowego ryzyka płynności. Nie bez znaczenia pozostają ponadto dotychczas podnoszone przez uczestników rynku kwestie, przede wszystkim takie jak stale rosnące obciążenia ograniczające atrakcyjność branży i uniemożliwiające osiągnięcie oczekiwanych stóp zwrotu z kapitału. Wyzwaniem pozostaje również stosowanie zapisów CRD V i CRR II w kontekście możliwości przebudowy struktury bilansu i ograniczenia spodziewanego wzrostu wymogów kapitałowych.

     Zagadnienia do dyskusji:

    • Czy istnieje ryzyko dalszego obniżania stóp procentowych?
    • Czy znowelizowana Rekomendacja S zmieni obraz rynku kredytów hipotecznych?
    • Czy konsumenci wsparci przez regulacje i sądy wstrząsną sektorem bankowym?
    • Co zmieni MREL w strategii kapitałowej banków?
    • Czy wdrożenie CRD V i CRR II wpłynie na sektor bankowy?
    • Na ile polski rynek pozostanie atrakcyjny dla inwestorów?

  • 11.00 - 11.15

    Przerwa kawowa

  • 11.15 - 12.35

    Prowadzący debatę:

    Rafał  Kozłowski, Wiceprezes Zarządu PKO Banku Polskiego

    Prezentacja:

    Paweł Spławski, Partner, Deloitte

    Uczestnicy debaty:

    - Krzysztof Góral, Dyrektor Departamentu Skarbu, ING Bank Śląski S.A.

    - Tomasz Mironczuk, Prezes Zarządu, Instytut Rynku Finansowego

    - Paweł Opolski, Dyrektor Zarządzający Departamentu Alokacji Kapitału i Zarządzania Aktywami i Pasywami, Bank Pekao S.A.

    - Bartłomiej Posnow, Wiceprezes Zarządu, Credit Agricole Bank Polska S.A.

    - Paweł Spławski, Partner, Deloitte

    - Olga Szczepańska, Dyrektor Departamentu Stabilności Finansowej, Narodowy Bank Polski

    Kontekst debaty:

    Tradycyjną rolą banków była i jest transformacja terminów wymagalności środków (długoterminowe kredyty finansowane są krótszymi depozytami) oraz terminów zapadalności stopy procentowej (stała w krótkim okresie stopa procentowa zamieniana jest w oprocentowanie stałe w dłuższym okresie). W ten sposób banki pomagają klientom w zarządzaniu płynnością oraz eliminowaniu ryzyka stopy procentowej z ich bilansów. W efekcie ryzyka te są przez banki przejmowane, ale nie znikają z rynku. One się w bankach koncentrują.

    Ramy zarządzania ryzykiem stopy procentowej oraz ryzykiem płynności przez banki określają regulacje, w tym rekomendacje nadzorcze. Z kolei dostęp do międzynarodowego rynku emisji długu oraz do rynku międzybankowego predysponuje banki do zarządzania długoterminowym ryzykiem płynności oraz ryzykiem stopy procentowej.

    Rynki rozwinięte od kilku lat funkcjonują w otoczeniu ujemnych stóp procentowych, z kolei na innych rynkach utrzymują się często rekordowo niskie, acz wciąż dodatnie stopy procentowe. Takie otoczenie nie jest dla banków łatwe, ale trudniejsze mogą okazać się zmiany w tym otoczeniu. Podwyżki stóp procentowych mogą skutkować wzrostem obciążeń kredytowych klientów w relacji do ich dochodów, a dalsze obniżki stóp procentowych mogą powodować dalszą erozję kapitałów banków.

    W warunkach krajowych głównymi wyzwaniami dla banków w obszarze ryzyka płynności oraz ryzyka stopy procentowej wydają się być obecnie:

    1. stałoprocentowy charakter osadów na rachunkach bieżących klientów w zestawieniu ze zmiennoprocentowymi (głównie) aktywami;
    2. finansowanie długoterminowych kredytów hipotecznych osadami na rachunkach bieżących klientów (ich udział w strukturze depozytów w Polsce stale rośnie) oraz krótkoterminowymi depozytami przy relatywnie niewielkim udziale długoterminowych źródeł finansowania (listów zastawnych, ABS, RMBS, obligacji niezabezpieczonych).

    Nowe europejskie regulacje nadzorcze mogą powodować zmiany tej praktyki. MREL wymusi zapewne zwiększone emisje długu na rynku hurtowym. Z kolei regulacje komitetu bazylejskiego mogą skutkować zmianami w sposobie zarządzania ryzykiem stopy procentowej.

    Zagadnienia do dyskusji:

    w zakresie ryzyka stopy procentowej:

    • Jakie regulacje nadzorcze obowiązują w Polsce? Jakie są praktyki nadzorcze na innych rynkach (np. Węgry, strefa euro)?
    • Jaka jest ekspozycja banków w Polsce na ryzyko stopy procentowej? Czym różni się ona od innych rynków?
    • W jaki sposób banki w Polsce w praktyce ograniczają ryzyko stopy procentowej? Czym różnią się od banków z innych rynków?
    • W jaki sposób ujemne stopy procentowe banków centralnych są transferowane na realną gospodarkę w innych krajach ?
    • Czy i jakie ryzyka dla sektora bankowego niesie spadek/wzrost stóp procentowych?
    • Co oznaczałyby dla banków w Polsce ujemne stopy procentowe? W jaki sposób i na jak długo banki mogą zabezpieczyć się przed ich negatywnym wpływem?
    • Jakie są granice transferu ujemnych stóp procentowych na depozyty i kredyty w różnych grupach klientów w Polsce?
    • Czy i jak nowe regulacje nadzorcze (np. w zakresie adekwatności kapitałowej) zmienią sposób zarządzania ryzykiem stopy procentowej?


    w zakresie ryzyka płynności:

    • Jaka jest ekspozycja banków w Polsce na długoterminowe ryzyko płynności? Czym różni się ona od innych rynków?
    • W jaki sposób banki w Polsce ograniczają długoterminowe ryzyko płynności? Czym różnią się od banków z innych rynków?
    • Jak nowe regulacje nadzorcze (np. MREL) zmienią sposób zarządzania długoterminowym ryzykiem płynności przez banki w Polsce?
    • W jaki sposób emisje długu na rynkach zagranicznych mogą wpływać na stabilność sektora finansowego w Polsce oraz na jego różne części?
    • W jaki sposób banki mogą ulokować nadwyżki płynności z emisji MREL? Czy i jaka może być w tym zakresie rola NBP i Skarbu Państwa?

  • 12.35 - 13.10

    Lunch

  • 13.10 - 13.35

    Prezentacja:

    Mariusz Cholewa, Prezes Zarządu Biura Informacji Kredytowej

    Komentarz:

    Marcin Gadomski, Wiceprezes Zarządu Banku Pekao S.A.

    Zagadnienia:

    1. Możliwość zarażenia całego systemu finansowego przez niektórych jego uczestników będących w trudnej lub bardzo trudnej sytuacji finansowej - trudna sytuacja niektórych banków komercyjnych, procesy restrukturyzacyjne w bankowości spółdzielczej oraz SKOK-ach

    2. Możliwość wystąpienia efektu zarażenia portfeli detalicznych i MSP banków przez klientów wspólnych z firmami pożyczkowymi

    3. Nowe czynniki wpływające na wzrost ryzyka portfela kredytów konsumpcyjnych:

    • wydłużanie okresu kredytowania w przypadku kredytów gotówkowych
    • rosnący udział kredytów wysokokwotowych gotówkowych o wyższym poziomie ryzyka
    • wysoki udział zadłużenia z tytułu kredytów konsumpcyjnych w relacji do PKB

    4. Rosnące ryzyko portfela MSP w wyniku:

    • wzrostu ryzyka spowolnienia gospodarczego
    • wpływu rosnącej płacy minimalnej na wyniki finansowe firm z sektora MSP
    • zwiększania się finansowania prywatnego kosztem firmowego

  • 13.35 - 14.55

    Prowadzący debatę:

    Marcin Gadomski, Wiceprezes Zarządu, Bank Pekao S.A.

    Prezentacje:

    - Filip Świtała, Doradca Zarządu, Deloitte

    - Jan Kowalski, Dyrektor Biura Zarządzania Aktywami i Pasywami, Bank Pekao S.A.

    Uczestnicy debaty:

    - Mirosław Boda, Prezes Zarządu, ING Bank Hipoteczny

    - Bartłomiej Dzik, Zastępca Dyrektora Departamentu Analiz Konsumenckich, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

    - Ryszard Kokoszczyński, Członek Zarządu Narodowego Banku Polskiego

    - Wojciech Werochowski, Dyrektor Zarządzający Departamentu Produktów Kredytowych Klienta Indywidualnego, Bank Pekao S.A.

    Kontekst debaty:

    W ostatnich latach (w szczególności po 2008 r.) udział kredytów hipotecznych o zmiennej stopie procentowej w Europie systematycznie malał. W Polsce taka tendencja nie była obserwowana. W rezultacie udział kredytów hipotecznych opartych o zmienną stopę procentową oscyluje ok. 100%, podczas gdy w wielu krajach europejskich poziomy te kształtują się od kilku procent (Belgia, Francja, USA, Niemcy) do 40-80% (Hiszpania, Węgry, Szwecja). Stopy procentowe w Polsce, jak i w Europie znajdowały się w ostatnich latach w trendzie spadkowym, a obecnie znajdują się na historycznie niskich poziomach.

    Regulatorzy w Polsce (zarówno UOKiK, jak i KNF) dostrzegając niski udział kredytów opartych o stałą stopę procentową rozpoczęli działania mające na celu zwiększenie ich udziału. Znowelizowana Rekomendacja S wskazuje, że banki powinny umożliwić klientowi detalicznemu zmianę formuły oprocentowania kredytu ze zmiennej stopy procentowej na stałą stopę procentową lub okresowo stałą stopę procentową. Ponadto, znowelizowana Rekomendacja S wprowadza postanowienia dotyczące kredytów z opcją zwolnienia ze zobowiązania wobec banku z tytułu ekspozycji kredytowej zabezpieczonej hipotecznie na nieruchomości mieszkalnej w przypadku przeniesienia przez kredytobiorcę na bank własności do kredytowanej nieruchomości, określanych dalej jako kredyty z opcją „klucz za dług”.

    W toku dotychczasowych dyskusji banki podnosiły szereg utrudnień, które powodują niższe zainteresowanie kredytem na stałą stopę. Są to min. wyższe koszty kredytu dla klienta, ryzyko kosztów wcześniejszej przedpłaty, mało płynny rynek transakcji zabezpieczających czy brak indeksu bazowego odpowiedniego do kwotowania stopy. Dlaczego zatem nie udało nam rozwinąć tego rynku? Czy powodem są regulacje, nierozwinięty rynek kapitałowy, brak odpowiednich bodźców lub zachęt regulacyjnych i fiskalnych.   

    Zagadnienia do dyskusji:

    • Polska vs zagranica – ewolucja kredytów na stałą stopę
    • Rekomendacja S – kluczowe zagadnienia związane z ofertą produktową oraz polityką banków w zakresie oferowania określonych produktów odpowiednim grupom konsumentów
    • „Klucz za dług” – produkt powszechny, czy punktowe rozwiązanie
    • Jakie są, zdaniem banków, główne przeszkody we wprowadzeniu kredytów na stałą stopę procentową jako produktu konkurencyjnego dla kredytów o zmiennej stopie? Czy mają one bardziej charakter regulacyjny, czy systemowy? Konsekwencją „pełnej ochrony konsumenta” jest niska sprzedaż (przez brak chęci oferowania lub wyższe koszty), co w ostatecznym rozrachunku oznacza, iż ochrona jest mniejsza, a ryzyko klientów większe.
    • Do kogo powinny banki adresować kredyty na stałą stopę lub okresowo stałą stopę? Którzy klienci nie powinni brać kredytów na zmienną stopę, a którzy na stałą? Jaka byłaby spodziewana/pożądana skala konwersji kredytów hipotecznych o zmiennej stopie na kredyty o stałej stopie?
    • Czy banki powinny aktywnie oferować/promować stałą stopę (projekt Rekomendacji S mówi o ustaleniu przez każdy bank celu udziału stałej stopy w sprzedaży)? Czy nie lepiej edukować klientów co do ryzyk i dać im wybór: stała lub zmienna stopa procentowa? Rekomendacja S zaleca akcję edukacyjną związaną z szerszym oferowaniem kredytów na stałą stopę – kto powinien być za nią odpowiedzialny i jak należy ją koordynować między zaangażowanymi instytucjami?
    • Kredyt na okresowo stałą stopę procentową: opcja idealna, półśrodek, czy może po prostu zawoalowany kredyt o zmiennej stopie procentowej?
    • Jakie bodźce regulacyjne lub fiskalne można wprowadzić celem wyższej popularyzacji kredytów na stałą stopę? Dopłaty, zwolnienie z / obniżenie podatku bankowego, niższa waga ryzyka, czy może niższy poziom bufora na ryzyko systemowe?
    • Dwukierunkowość interakcji kredytów na stałą stopę i polityki fiskalnej/monetarnej: czy kredyty na stałą stopę mogą „zainspirować” emisję długookresowego długu, czy doczekamy się jakichś polskich „trzydziestolatek”?
    • „Klucz za dług” - realne rozwiązanie docelowe, czy punktowe rozwiązanie?

  • 14:55

    Zamknięcie Seminarium

Patronat

Organizator

Partner strategiczny

Miejsce seminarium

Zobacz także